مدیران مدرن همیشه با یک پارادوکس بزرگ دستوپنج نرم میکنند: چگونه فضای کاری را به سبک «دفتر باز» (Open Office) طراحی کنند که هم تعامل تیمی حفظ شود و هم حریم شخصی و تمرکز کارمندان فدای شلوغی محیط نشود؟ بسیاری از شرکتها با هزینههای سنگین دکوراسیون، هنوز هم با مشکلِ پایین بودن بهرهوری و حواسپرتیهای مداوم کارکنان روبرو هستند. رازِ حل این معمای بزرگ نه در دیوارهای سنگی، بلکه در تجهیزاتی است که مرز بین «کار گروهی» و «تمرکز فردی» را به صورت مهندسیشده ترسیم میکنند.
